يك شب قبل از مهماني..

آقا سلام. حالتون چطوره؟ تبريك تبريك تبريك. مي دونم امشب حتما تشريف ميارين مشهد. عطرتون تو فضاي شهر پيچيده. شايد امشب خيليا شما رو ببينن اما نشناسن. به عظمت جدتون علي ابن موسي الرضا كه ما مردم ايران هرچي داريم از بركت وجود ايشونه، ازتون ميخوايم امشب براي همه ي ما دعا كنين. يك دعاي شما دنيا و آخرت ما رو زير و رو مي كنه. ميدونم ما شيعه ي شما نيستيم. اما دوستدارتون كه هستيم. كارمون سخت شده آقا. اميدمون به شماست. اللهم عجل لوليك الفرج....


يك شب قبل از مهماني..
توي صحن حرم نشسته بودم. نم نم بارون مي زد. درست شب قبل از ماه رمضون بود. حس و حال عجيبي بود. مراسماي مختلفي اون شب توي حرم بود. صداهاي زيادي فضاي صحن ها رو پر كرده بود. من اما انگار چيزي نمي شنيدم. فقط گنبد آقا رو ميديدم، وزش نسيمي ملايم و خنك رو حس مي كردم و قطرات ريز بارون.. دفترم همرام بود. بازش كردم و شروع كردم به نوشتن:

"الان پروانه اس ام اس داد كه دوست داشتي الان با كي زير بارون قدم مي زدي؟ دلم شكست، گفتم: چه فرقي مي كنه، حالا كه تنهام.."

ميگن دل شكسته خريدار داره. الان مي فهمم كه اون شب آقا صدامو شنيده بود. چون:
"حالا ديگه تنها نيستم..."

يك شاخه گل:
امام رضا عليه السلام
بحار الانوار ، ج 78، ص (352)
منبع:
100 حدیث از امام رضا

نوشته شده توسط امير در 19:11 | | Link